Χριστόφορος Κανδανίδης – Μιλώντας με τον εικαστικό του οποίου η τέχνη είναι η θέαση της ψυχής

Στον κόσμο της τέχνης υπάρχουν δημιουργοί που δεν αρκούνται στο να αποτυπώνουν την πραγματικότητα, αναζητούν τρόπους να την υπερβούν, να τη μεταμορφώσουν και να την επανασυστήσουν μέσα από το προσωπικό τους όραμα. Ο ζωγράφος που φιλοξενούμε σήμερα ανήκει σε αυτή την κατηγορία των καλλιτεχνών. Με χρώματα που πάλλονται από ζωή, με βλέμματα που αφηγούνται σιωπηλές αλήθειες και με σύμβολα που λειτουργούν σαν κρυφές γέφυρες ανάμεσα στον άνθρωπο και τη φύση, δημιουργεί έναν εικαστικό κόσμο βαθιά ποιητικό και ταυτόχρονα επίκαιρο.

Το κίτρινο του σιταριού, το φως της ελπίδας, τα λουλούδια, τα πουλιά, τα έντομα και οι φλόγες που διαπερνούν τις μορφές των έργων του δεν αποτελούν απλές αισθητικές επιλογές. Είναι φορείς μνήμης, συναισθήματος και προβληματισμού. Μέσα από τη συνύπαρξη διαφορετικών καλλιτεχνικών ρευμάτων και τη διαρκή συνομιλία φαντασίας και πραγματικότητας, ο δημιουργός μάς προσκαλεί σε ένα ταξίδι αυτογνωσίας, όπου κάθε έργο μετατρέπεται σε καθρέφτη της ανθρώπινης ψυχής.

• Στα έργα σας το χρώμα μοιάζει να έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ποια είναι η πρώτη σας ανάμνηση από ένα χρώμα που σας συγκίνησε βαθιά και εξακολουθεί να σας ακολουθεί μέχρι σήμερα;

Το πρώτο χρώμα που με συγκίνησε βαθιά ήταν το κίτρινο. Για μένα συμβολίζει το σιτάρι, την ειρήνη και την ίδια την πηγή της ζωής. Από τα πρώτα μου βήματα στη ζωγραφική μέχρι και σήμερα, το κίτρινο κατέχει κεντρική θέση στα έργα μου και αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της καλλιτεχνικής μου έκφρασης.

• Αναφέρετε συχνά ότι η ζωγραφική είναι ένας διάλογος ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Πού τελειώνει η μία και πού αρχίζει η άλλη μέσα στον δικό σας εικαστικό κόσμο;

Η πραγματικότητα ξεκινά από τη ζωή που βιώνουμε καθημερινά. Μέσα από τη φαντασία, όμως, αυτή η πραγματικότητα μεταμορφώνεται και μεταφέρεται στον καμβά. Εκεί δημιουργείται ένας νέος κόσμος, όπου τα βιώματα, οι εμπειρίες και τα συναισθήματα αποκτούν μια διαφορετική, εικαστική διάσταση.

• Τα μάτια των μορφών σας διατηρούν μια σχεδόν φωτογραφική αλήθεια μέσα σε ένα περιβάλλον συμβόλων και ονείρων. Τι αναζητάτε σε αυτή τη σιωπηλή συνάντηση του βλέμματος με τον θεατή;

Τα μάτια είναι ο καθρέφτης της ψυχής. Μέσα τους αποκαλύπτονται η αλήθεια, ο πόνος, η λύπη, η προδοσία, η πονηριά, αλλά και η χαρά και η αγάπη. Δεν μπορούν να κρύψουν τίποτα. Μέσα από το βλέμμα των μορφών μου επιδιώκω ο θεατής να διαβάζει το βαθύτερο νόημα του έργου και να νιώθει τα συναισθήματα που περιέχουν οι εικόνες.

• Λουλούδια, πουλιά, έντομα και φωτιά εισχωρούν στα πρόσωπα των έργων σας σαν φορείς ενός μυστικού κώδικα. Ποια είναι η γλώσσα αυτών των συμβόλων και τι αφηγούνται για τον άνθρωπο της εποχής μας;

Για τον άνθρωπο, η φύση σημαίνει ζωή. Μέσα από τα σύμβολα που ενσωματώνω στα έργα μου προσπαθώ να δείξω ότι ζούμε σε επικίνδυνες εποχές, όπου η φύση ζητά τη βοήθεια και την προστασία μας. Η καταστροφή της θα μπορούσε να σημαίνει και το τέλος της δικής μας ύπαρξης.

Κάθε σύμβολο που χρησιμοποιώ αφηγείται μια ιστορία. Διαθέτει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα και τη δική του φυσική πορεία ζωής. Μέσα από την ερμηνεία αυτών των στοιχείων, ο θεατής μπορεί να αποκωδικοποιήσει το βαθύτερο νόημα και το μήνυμα του έργου.

• Η τέχνη σας μοιάζει να ισορροπεί ανάμεσα στο φως και στη σκιά της ανθρώπινης ψυχής. Ποια από τις δύο πλευρές θεωρείτε πιο αποκαλυπτική για τον καλλιτέχνη;

Θεωρώ ιδιαίτερα αποκαλυπτική τη σκιά της ψυχής, γιατί βρίσκεται κρυμμένη στο σκοτάδι. Μέσα από την τέχνη μου προσπαθώ να τη φέρω στο φως, ώστε να φανερωθούν τα αόρατα συναισθήματα και οι βαθύτερες αλήθειες που συχνά παραμένουν κρυμμένες μέσα στον άνθρωπο.

• Όταν ολοκληρώνετε έναν πίνακα και μένετε μόνος απέναντί του, τι είναι αυτό που αναζητάτε πρώτα: την αισθητική πληρότητα, τη συναισθηματική αλήθεια ή κάτι βαθύτερο που δύσκολα περιγράφεται με λέξεις; 

Όταν ξεκινώ να δημιουργώ έναν πίνακα, χρειάζεται πρώτα να νιώσω κάθε κομμάτι της ζωής που θέλω να αποτυπώσω στον καμβά. Κατά τη διάρκεια της δημιουργίας μπορεί να συγκινηθώ, να δακρύσω ή να χαμογελάσω. Όταν το έργο ολοκληρωθεί, νιώθω χαρά και πληρότητα, γιατί γνωρίζω πως το θέμα του περιέχει όλη τη συναισθηματική αλήθεια που επιδίωκα να μεταφέρω.

• Ο εξπρεσιονισμός, ο κυβισμός, ο σουρεαλισμός και η popart συναντώνται στη δουλειά σας. Πώς συνομιλούν αυτά τα διαφορετικά καλλιτεχνικά ρεύματα χωρίς να χάνεται η ενότητα της προσωπικής σας γραφής; 

Για μένα, η συνύπαρξη όλων αυτών των καλλιτεχνικών ρευμάτων αποτελεί έναν νέο τρόπο ζωγραφικής που εκφράζει την προσωπική μου ταυτότητα. Δεν βλέπω σύνορα ανάμεσά τους. Αντίθετα, πιστεύω ότι μπορούν να συνυπάρχουν και να συνδυάζονται αρμονικά, δημιουργώντας μια ενιαία εικαστική γλώσσα που εξελίσσεται φυσικά μέσα στο έργο μου.

• Η συμμετοχή σας στις εκθέσεις έχει αποφέρει σε σας τα επιθυμητά αποτελέσματα;

Ναι, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό. Μέσα από τα βιβλία εντυπώσεων που συνόδευαν τις εκθέσεις μου, είχα την ευκαιρία να διαπιστώσω τον ενθουσιασμό, τον θαυμασμό και τη θετική ανταπόκριση του κοινού. Αυτό ακριβώς αναζητούσα: οι πίνακές μου να αγγίζουν τους ανθρώπους, να τους συγκινούν και να δημιουργούν έναν ουσιαστικό συναισθηματικό διάλογο μαζί τους.

Γεννημένος το 1960 οΧριστόφορος Κανδανίδης είναι ένας αυτοδίδακτος ζωγράφος. Τα τελευταία είκοσι χρόνια ακολουθεί μια συνεπή και προσωπική εικαστική πορεία, εστιάζοντας στη δύναμη του χρώματος ως φορέα συναισθήματος, μνήμης και υποσυνείδητης εμπειρίας.

Η ζωγραφική, για τον ίδιο, αποτελεί έναν διαρκή διάλογο ανάμεσα στη φαντασία και την πραγματικότητα. Στα έργα του, το χρώμα δεν λειτουργεί απλώς περιγραφικά, δρα υπόγεια, επηρεάζει τη διάθεση, ενεργοποιεί συναισθηματικές αντιδράσεις και αποκαλύπτει εσωτερικές καταστάσεις που συχνά παραμένουν αθέατες. Το εικαστικό του λεξιλόγιο αντλεί στοιχεία από τον εξπρεσιονισμό, τον μοντέρνο κυβισμό, τον σουρεαλισμό και την popart, τα οποία συνθέτει σε μια ενιαία, αναγνωρίσιμη γραφή.

Έντονες χρωματικές αντιθέσεις, γεωμετρικές επιφάνειες και δυναμικές γραμμές οργανώνουν τη σύνθεση, δημιουργώντας έργα με ισχυρή εικαστική ταυτότητα. Κεντρικό ρόλο στη δουλειά του κατέχουν τα πορτρέτα. Τα ρεαλιστικά μάτια των μορφών λειτουργούν ως σημεία άμεσης επικοινωνίας με τον θεατή, ενώ τα σουρεαλιστικά στοιχεία λουλούδια, πουλιά, έντομα, φωτιά και σύμβολα εισχωρούν στο ανθρώπινο πρόσωπο, συνθέτοντας έναν κόσμο όπου το εξωτερικό και το εσωτερικό, το συνειδητό και το υποσυνείδητο, συνυπάρχουν.

Μέσα από τη συγχώνευση ανθρώπινων χαρακτηριστικών με συμβολικά αντικείμενα, ο καλλιτέχνης σχολιάζει ψυχολογικές και κοινωνικές καταστάσεις, προσκαλώντας τον θεατή όχι απλώς να δει, αλλά να αισθανθεί. Κάθε έργο λειτουργεί ως μια ανοιχτή αφήγηση, που ολοκληρώνεται μέσα από την προσωπική εμπειρία του καθενός.

Έργα του βρίσκονται σε σημαντικές ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό, γεγονός που επιβεβαιώνει τη διαχρονική απήχηση και αξία του καλλιτεχνικού του αποτυπώματος.

Εκθέσεις στις οποίες ο καλλιτέχνης έχει λάβει μέρος

• Ατομικές Εκθέσεις

Οκτώβριος 2023 – Εικαστικό Εργαστήριο «Ήλιος», Νεάπολη Θεσσαλονίκης.

Νοέμβριος 2025 – MuroAntique House.

Ιανουάριος 2026 – Εικαστικό Εργαστήριο «Ήλιος», Νεάπολη Θεσσαλονίκης.

Μάιος 2026 – Remezzo, Καλαμαριά, Θεσσαλονίκη.

• Ομαδικές Εκθέσεις

Μάρτιος 2026 – Art Gallery Govedarou.

Απρίλιος 2026 – Art Way, Καμίνι, Αθήνα.

Μάιος 2026 (19–26) – Ομαδική Έκθεση, Αρχοντικό Παναγιωτόπουλου, Αίγιο.

Ολοκληρώνοντας αυτή τη συνομιλία, γίνεται φανερό πως για τον συγκεκριμένο καλλιτέχνη η ζωγραφική δεν είναι απλώς μια πράξη δημιουργίας, είναι ένας τρόπος ύπαρξης, ένας διαρκής διάλογος με τον άνθρωπο, τη φύση και τις αθέατες διαδρομές της ψυχής. Κάθε χρώμα, κάθε βλέμμα και κάθε σύμβολο που γεννιέται πάνω στον καμβά κουβαλά ένα κομμάτι προσωπικής αλήθειας, αλλά και μια βαθύτερη αγωνία για τον κόσμο που μοιραζόμαστε.

Μέσα από τα έργα του αναδύεται η ανάγκη να προστατεύσουμε όσα μας κρατούν ζωντανούς: τη φύση, τη μνήμη, το συναίσθημα, την ίδια την ανθρώπινη ευαισθησία. Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη της τέχνης του, ότι δεν ζητά απλώς να την κοιτάξουμε, αλλά να τη νιώσουμε.

Αφήνοντας πίσω μας τις λέξεις αυτής της συνέντευξης, μένουν οι εικόνες. Εικόνες φωτεινές και σκοτεινές μαζί, όπως η ζωή. Εικόνες που συνεχίζουν να συνομιλούν με τον θεατή πολύ μετά το τέλος της θέασης, υπενθυμίζοντάς μας ότι η αληθινή τέχνη δεν ολοκληρώνεται ποτέ πάνω στον καμβά, συνεχίζει να ζει μέσα σε εκείνον που την αντικρίζει.

Εύα Καπελλάκη Κοντού [Εκπαιδευτικός, αρθρογράφος & ραδιοφωνική παραγωγός]