WSJ: Σχέδια ΗΠΑ για κατάσχεση τάνκερ που μεταφέρουν ιρανικό πετρέλαιο – Φόβοι για αντίποινα και κρίση στις αγορές

Στελέχη της αμερικανικής κυβέρνησης εξέτασαν την πιθανότητα κατάσχεσης τάνκερ που διακινούν ιρανικό πετρέλαιο, στο πλαίσιο άσκησης πίεσης προς την Τεχεράνη.

Παρά τους σχεδιασμούς αυτούς, εκφράζονται έντονες ανησυχίες για ενδεχόμενα αντίποινα, καθώς και για τις αρνητικές συνέπειες που θα μπορούσε να επιφέρει μια τέτοια ενέργεια στις διεθνείς αγορές ενέργειας, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Wall Street Journal.

Η εφημερίδα αναφέρει ότι αυτή είναι μία από τις πολλές επιλογές που συζητά ο Λευκός Οίκος, καθώς διεξάγει διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη σχετικά με το πυρηνικό της πρόγραμμα.

Ένας αξιωματούχος του Λευκού Οίκου δήλωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τραμπ «προτιμά τη διπλωματία», αλλά έχει «πολλαπλές επιλογές στη διάθεσή του» εάν οι εν εξελίξει συνομιλίες δεν οδηγήσουν σε λύση.

Από την πλευρά του, το πρακτορείο Reuters επισήμανε πως δεν κατέστη δυνατό να επιβεβαιώσει ανεξάρτητα τη συγκεκριμένη πληροφορία.

Νέα προειδοποίηση Τραμπ για στρατιωτικό πλήγμα στο Ιράν

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο ισραηλινό δίκτυο Channel 12, ο Αμερικανός πρόεδρος κατέστησε σαφές ότι τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά, η αμερικανική πλευρά επιδιώκει μια νέα, αυστηρότερη συμφωνία, όμως σε περίπτωση που οι διαπραγματεύσεις καταρρεύσουν, οι ΗΠΑ είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε «κάτι πολύ σκληρό».

Η προειδοποίηση αυτή δεν έμεινε μόνο σε επίπεδο ρητορικής. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του Axios, ο Τραμπ εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να στείλει δεύτερη ομάδα κρούσης αεροπλανοφόρου στην περιοχή.

Η κίνηση αυτή δεν θα αποτελεί απλώς μια επίδειξη ισχύος, αλλά μια άμεση προετοιμασία για στρατιωτικά πλήγματα κατά στρατηγικών στόχων στο Ιράν, εάν οι διπλωματικές επαφές στο Ομάν δεν αποδώσουν καρπούς.

Ήδη, μια ισχυρή αμερικανική «αρμάδα» πλέει κοντά στις ιρανικές ακτές, με τον Τραμπ να υπενθυμίζει συνεχώς ότι διαθέτει τα «μεγαλύτερα και καλύτερα πλοία στον κόσμο». Η στρατηγική του φαίνεται να βασίζεται στην άσκηση μέγιστης πίεσης, συνδυάζοντας την παρουσία υψηλόβαθμων στρατιωτικών αξιωματούχων στο τραπέζι των συνομιλιών με την απειλή άμεσης χρήσης βίας.