Λείπουν 70.000 εργάτες γης – Στα 80 ευρώ το ημερομίσθιο για την ελαιοσυγκομιδη

Έντονη ανησυχία επικρατεί στον αγροτικό κόσμο ενόψει της φετινής συγκομιδής της ελιάς, καθώς η έλλειψη εργατικών χεριών, η αύξηση των ημερομισθίων και η υποχώρηση των τιμών παραγωγού διαμορφώνουν ένα ιδιαίτερα πιεστικό περιβάλλον για τους ελαιοπαραγωγούς.

Οι εργάτες γης από τα Βαλκάνια στρέφονται πλέον προς άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπου μπορούν να εξασφαλίσουν υψηλότερες αμοιβές, ενώ στην Ελλάδα σημαντικό μέρος του διαθέσιμου εργατικού δυναμικού επιλέγει την απασχόληση στον τουρισμό αντί της αγροτικής παραγωγής.

Την ίδια ώρα, οι ελιές ωριμάζουν στα δέντρα και παραμένει αβέβαιο αν θα βρεθούν αρκετοί εργάτες για να ολοκληρωθεί εγκαίρως η συγκομιδή ή αν μέρος της παραγωγής θα μείνει αμάζευτο στα χωράφια.

Παραγωγοί που μιλούν στα «ΝΕΑ» επισημαίνουν ότι η έλλειψη προσωπικού αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της φετινής περιόδου. Σε αρκετές περιοχές, το ημερομίσθιο για τη συγκομιδή έχει φτάσει τα 70 ή ακόμη και τα 80 ευρώ, την ώρα που οι τιμές της πράσινης επιτραπέζιας ελιάς και του ελαιολάδου έχουν υποχωρήσει αισθητά.

Λείπουν περίπου 70.000 εποχικοί εργάτες γης

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην ελαιοκαλλιέργεια. Όπως επισημαίνει στα «ΝΕΑ» ο γενικός διευθυντής της ΕΘΕΑΣ, Μόσχος Κορασίδης, η συνολική έλλειψη εποχικών εργατών γης στην Ελλάδα υπολογίζεται σε περίπου 70.000 άτομα.

«Το θέμα της έλλειψης εργατικών χεριών οξύνεται, δεν έχει αμβλυνθεί», σημειώνει, εξηγώντας ότι οι ανάγκες είναι ιδιαίτερα αυξημένες στις καλλιέργειες που απαιτούν μαζική και εποχική συγκομιδή, όπως η ελιά.

Σύμφωνα με τον ίδιο, ορισμένοι παραγωγοί αναγκάζονται ήδη να εγκαταλείψουν τη συγκομιδή, καθώς δεν βρίσκουν διαθέσιμο προσωπικό. Άλλοι, εξαιτίας των χαμηλών τιμών και του αυξημένου κόστους εργασίας, περιορίζουν τη συλλογή στα πιο παραγωγικά αγροτεμάχια, αφήνοντας εκτός τα λιγότερο αποδοτικά.

«Υπάρχει πρόβλημα με την έλλειψη εργατικών χεριών για τη συγκομιδή ελιάς σε ολόκληρη τη χώρα, στην Πελοπόννησο, στην Κρήτη, στη Βόρεια Ελλάδα, παντού», τονίζει ο κ. Κορασίδης.

Μειωμένες τιμές και αυξημένο κόστος στη Χαλκιδική

Ιδιαίτερα δύσκολη είναι η κατάσταση στη Χαλκιδική, όπου η επιτραπέζια ελιά αποτελεί βασική παραγωγική δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται στο δημοσίευμα, η τιμή για τη μεγάλη κατηγορία της πράσινης ελιάς, έως 110 τεμάχια ανά κιλό, διαμορφώνεται φέτος στο 1,20 ευρώ το κιλό, έναντι 1,80 ευρώ την προηγούμενη χρονιά. Η μείωση φτάνει τα 60 λεπτά ανά κιλό, δηλαδή περίπου το 33%, ενώ το κόστος παραγωγής έχει αυξηθεί.

«Είναι τεράστιο το πρόβλημα και φέτος», αναφέρει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Αγίου Μάμαντος, Νίκος Ανοιξάς.

Όπως εξηγεί, οι ανάγκες για εργάτες είναι εποχικές, καθώς οι περισσότεροι παραγωγοί χρειάζονται προσωπικό για περίπου δύο μήνες. Ωστόσο, οι συμφωνίες για μετάκληση εργατών από την Αίγυπτο και το Μπανγκλαντές προβλέπουν συνήθως εξάμηνη ή εννεάμηνη απασχόληση, γεγονός που δυσκολεύει την προσαρμογή τους στις πραγματικές ανάγκες της συγκομιδής.

«Εγώ αυτή τη στιγμή χρειάζομαι 22 άτομα για τη συγκομιδή, όμως μέσα στον χειμώνα χρειάζομαι μόνο δύο», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Κίνδυνος να χαθεί η επιτραπέζια ελιά

Η συγκομιδή της επιτραπέζιας ελιάς πρέπει να πραγματοποιείται στο κατάλληλο στάδιο ωρίμασης. Εάν καθυστερήσει, ο καρπός ενδέχεται να χάσει την καταλληλότητά του για επιτραπέζια χρήση.

Σε μια τέτοια περίπτωση, οι παραγωγοί μπορεί να αναγκαστούν να οδηγήσουν τις ελιές στα ελαιοτριβεία για παραγωγή ελαιολάδου. Ωστόσο, η καλλιέργεια επιτραπέζιας ελιάς έχει σημαντικά υψηλότερο κόστος από εκείνη που προορίζεται εξαρχής για ελαιοποίηση, με αποτέλεσμα μια τέτοια εξέλιξη να είναι οικονομικά ασύμφορη.

Παράλληλα, το κόστος άρδευσης, ηλεκτρικής ενέργειας, λιπασμάτων, φυτοφαρμάκων και καυσίμων επιβαρύνει περαιτέρω τους παραγωγούς.

Το πρόβλημα της στέγασης των εργατών

Σημαντικό εμπόδιο αποτελεί και η εξασφάλιση κατάλληλης στέγης για τους εποχικούς εργάτες γης.

Ο Θανάσης Μπαλτάς, γενικός διευθυντής της Εθνικής Διεπαγγελματικής Οργάνωσης Επιτραπέζιας Ελιάς, επισημαίνει ότι πολλοί παραγωγοί δεν διαθέτουν χώρους για τη φιλοξενία εργατών, ενώ αρκετά αγροτεμάχια βρίσκονται μακριά από τις πόλεις. Έτσι, το κόστος μετακίνησης προστίθεται στα ήδη αυξημένα ημερομίσθια.

Όπως αναφέρει, το ισχύον πλαίσιο στην Ελλάδα δεν προβλέπει με σαφήνεια τις προδιαγραφές για ειδικούς οικίσκους φιλοξενίας εποχικών εργατών, δημιουργώντας πρόσθετες δυσκολίες.

Η έλλειψη διαθέσιμων καταλυμάτων, σε συνδυασμό με τις αποστάσεις από τις αγροτικές περιοχές, δυσχεραίνει την προσέλκυση και την παραμονή εργαζομένων κατά τη διάρκεια της συγκομιδής.

Καθυστερήσεις στις μετακλήσεις και αναζήτηση λύσεων

Πρόσθετα προβλήματα προκαλούν οι διαδικασίες μετάκλησης εργατών από τρίτες χώρες. Οι παραγωγοί αναφέρουν καθυστερήσεις και δυσκολίες που σχετίζονται με την ψηφιακή πλατφόρμα, τις διαδικασίες εισόδου, τις άδειες παραμονής και τη μετακίνηση των εργαζομένων.

Στο πλαίσιο αναζήτησης λύσεων, εξετάζεται και η προσέλκυση εργατών από χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας, όπως η Ταϊλάνδη και το Βιετνάμ.

«Ο πόλεμος και οι αυξημένες τιμές στα καύσιμα έχουν δυσκολέψει τα πάντα», καταλήγει ο Μόσχος Κορασίδης.

Το βασικό ζητούμενο για τους ελαιοπαραγωγούς είναι πλέον να εξασφαλιστεί εγκαίρως το απαραίτητο εργατικό δυναμικό, ώστε να μη χαθεί πολύτιμη παραγωγή. Για πολλές αγροτικές περιοχές, μεταξύ αυτών και η Κρήτη, η έγκαιρη συγκομιδή αποτελεί κρίσιμο παράγοντα για τη βιωσιμότητα των εκμεταλλεύσεων και το εισόδημα των παραγωγών.

Πηγή: tanea.gr