Δικαστική απόφαση-σταθμός: 500.000 ευρώ αποζημίωση σε 17χρονο θύμα τροχαίου που οδηγούσε χωρίς κράνος!
Γιατί το δικαστήριο πέταξε στα σκουπίδια κάθε ισχυρισμό περί συνυπαιτιότητας που εμφάνισαν οι ασφαλιστικές εταιρείες και επιδίκασε την καταβολή της αποζημίωσης μαμούθ υπέρ του νεαρού – Ισχυρό “δεδικασμένο” για τα ελληνικά δεδομένα
Σύμφωνα με εξειδικευμένα ενημερωτικά μέσα, βάσει της απόφασης 1682/2026 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, αναβάτης που έπεσε θύμα τροχαίου ατυχήματος και τραυματίστηκε σοβαρότατα, όντας πλέον ανάπηρος κατά 90% εφ’ όρου ζωής, αποζημιώνεται με 500.000 ευρώ, λόγω της πρόκλησης σε αυτόν μόνιμης αναπηρίας και ηθικής βλάβης. Ο εν λόγω αναβάτης, 17 ετών κατά το ατύχημα, οδηγούσε χωρίς δίπλωμα και χωρίς να φορά κράνος, όταν συγκρούστηκε με αυτοκίνητο που έκανε παράνομη στροφή αριστερά.
Σύμφωνα με το κείμενο της απόφασης, «ο οδηγός του αυτοκινήτου (…) παράνομα ακινητοποίησε το όχημα του στο ρεύμα κυκλοφορίας του χωρίς να συντρέχει λόγος ανωτέρας βίας, καταλαμβάνοντας το μεγαλύτερο πλάτος του οδοστρώματος (2,75 μ. καθαρό πλάτος πλάτος μείον 2,02μ. πλάτος ακινητοποιημένου οχήματος), και το εναπομείναν πλάτος των 0,73μ. δεν επαρκούσε για την διέλευση οχημάτων, και εντελώς ξαφνικά ξεκίνησε από τη θέση στάθμευσης που βρισκόταν για να εισέλθει σε κάθετο ανώνυμο χωματόδρομο όπου βρισκόταν το συνεργείο αυτοκινήτων, και πραγματοποίησε αιφνίδιο ελιγμό προς τα αριστερά, χωρίς να καταστήσει εγκαίρως γνωστή την πρόθεσή του και χωρίς να ελέγξει την κυκλοφορία των οχημάτων πίσω και αριστερά του, κατά τη στιγμή που ο ανήλικος οδηγός της μοτοσικλέτας μετά από προηγούμενο έλεγχο της κίνησης των οχημάτων στο αντίθετο ρεύμα πραγματοποίησε προσπέραση από αριστερά του παράνομα ακινητοποιημένου αυτοκινήτου, και το αυτοκίνητο εισήλθε κάθετα στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, παραβιάζοντας τη διπλή συνεχόμενη διαχωριστική γραμμή, με αποτέλεσμα να αποφράξει την πορεία της μοτοσικλέτας, τη σύγκρουση των οχημάτων και τον βαρύτατο τραυματισμό του οδηγού της μοτοσικλέτας ( παραβάσεις άρθρων 5,12, 16, 21 ,34 ΚΟΚ)»
Η απόφααση του Πρωτοδικείου ήταν καταδικαστική επιρρίπτοντας την πλήρη ευθύνη στον οδηγό του αυτοκινήτου, απορρίπτοντας κάθε ισχυρισμό περί συνυπαιτιότητας του 17χρονου τότε αναβάτη. Όχι απλώς για την μη χρήση κράνους από αυτόν, αλλά και για την οδήγηση χωρίς δίπλωμα!
Τι απεφάνθη το δικαστήριο
Σχετικά με το θέμα της μη χρήσης κράνους από τον άτυχο 17χρονο, το Πρωτοδικείο αποφάσισε ότι η σοβαρότητα των τραυματισμών του αναβάτη θα επερχόταν ανεξαρτήτως χρήσης κράνους, κατά τις ιατρικές και ιατροδικαστικές γνωμοδοτήσεις.
Επιπλέον, ως προς την έλλειψη διπλώματος οδήγησης, η απόφαση αναφέρει μεταξύ άλλων:
«κατά την πραγματογνωμοσύνη με ανάλυση του βιντεοληπτικού υλικού, σε καμία εκδοχή της εκτιμώμενης ταχύτητας η απόσταση ακινητοποίησης δεν επαρκούσε για αποφυγή, και ως εκ τούτου η ταχύτητα του κρίνεται ότι δεν συντέλεσε αιτιωδώς στην επέλευση του επίδικου ατυχήματος.»
«Κρίθηκε, ότι αποδείχθηκε ότι ο τρόπος οδήγησης του ανήλικου οδηγού της μοτοσικλέτας ήταν ορθός και η σύγκρουση οφειλόταν αποκλειστικά στον αιφνίδιο παράνομο αριστερό ελιγμό του οδηγού του αυτοκινήτου, και συνεπώς η έλλειψη άδειας παραμένει αδιάφορη για τον καταλογισμό ευθύνης.»
«Κύρια γενεσιουργός αιτία του ένδικου ατυχήματος κρίθηκε η ανέλεγκτη παράνομη αριστερή στροφή σε ελάχιστη απόσταση από τη μοτοσικλέτα που ενήργησε ο οδηγός του αυτοκινήτου, η οποία δεν άφηνε κανένα περιθώριο αποφυγής του όχι μόνο για τον μέσο συνετό οδηγό, αλλά ακόμη και για τον πλέον έμπειρο οδηγό.»
Η αποζημίωση-μαμούθ του μισού εκατομμυρίου και η ελπίδα που γεννάται για τα ατυχή θύματα
Το δικαστήριο επεδίκασε, βάσει των παραπάνω, αποζημίωση 250.000 ευρώ επί της μονίμου αναπηρίας εφ’ όρου ζωής με πιθανότητα επιδείνωσης λόγω της ηλικίας του θύματος, όπως και άλλα 250.000 ευρώ για ηθική βλάβη «λαμβάνοντας υπόψη την αποκλειστική υπαιτιότητα του οδηγού του αυτοκινήτου, το μέγεθος, το είδος και τις συνέπειες του τραυματισμού του ενάγοντος παθόντος, την ηλικία του ( 17 ετών κατά το ένδικο ατύχημα) και την κοινωνικοοικονομική κατάσταση των διαδίκων, πλην της ασφαλιστικής εταιρίας της οποίας η ευθύνη είναι εγγυητική και δεν συνεκτιμάται στον προσδιορισμό.»
Παράλληλα, το δικαστήριο επιδίκασε και επιπλέον αποζημιώσεις για την νοσηλευτική υποστήριξη του τραυματία αλλά και της διαμόρφωσης της οικίας του κατά τις νέες του ανάγκες, ενώ μάλιστα απέρριψε χαρακτηριστικά ισχυρισμό της ασφαλιστικής εταιρείας, για μερίδιο ευθύνης που βαρύνει τους γονείς του νεαρού!
Μία φοβερά σημαντική είδηση, που αποδεικνύει ότι το δίκαιο οποιουδήποτε ατόμου μπορεί να διεκδικηθεί και να επιβεβαιωθεί, πόσο μάλλον αν μιλάμε για πραγματικές ευθύνες σε μία υπόθεση με σοβαρούς τραυματισμούς που μπορεί να σου αλλάξουν την ζωή.
