Οι Ανθρώπινες Σχέσεις
Οι ανθρώπινες σχέσεις… ένα λεπτό νήμα που άλλοτε λάμπει σαν χρυσό φως κι άλλοτε κόβεται μ’ έναν ήχο που δεν ακούγεται, μόνο αισθάνεται. Είναι το...
Η γυναίκα στην «καρδιά» του πολέμου ήταν η σκιά και το φως μαζί!
Καθώς κατηφορίζω στις σελίδες της Ιστορίας, εκείνη η γυναίκα που απαθανατίζεται σπάνια με πρωταγωνιστικό ρόλο, σε κάθε φωτογραφία, σε κάθε απολεσθέν γράμμα, στέκει αθέατη και...
Η εύθραυστη «Ειρήνη» στην άκρη της Μεσογείου
Μια θάλασσα που θυμάται τα πάντα, αλλά δεν μαθαίνει να ησυχάζει! Η Μεσόγειος ως καθρέφτης του κόσμου Στην άκρη της Μεσογείου, εκεί όπου ο ήλιος...
Οι γονείς οφείλουν στα παιδιά ή τα παιδιά στους γονείς;
Οι γονείς οφείλουν στα παιδιά ή τα παιδιά στους γονείς; Το ερώτημα μοιάζει να απλώνεται σαν σκιά μέσα σε κάθε ελληνικό σπίτι. Στα οικογενειακά τραπέζια,...
Παλαιστίνη! Ο αφανισμός ενός λαού
Η Παλαιστίνη δεν είναι μονάχα ένας τόπος, είναι πληγή η πληγή της οικουμένης. Είναι το αποτέλεσμα της βίας, του μίσους και του διχασμού που οι...
Σκάνδαλο ταχύτητας στην τοποθεσία Παπούρα και αδιαφορία για τον Άη Γιάννη της Φαιστού
Η αντίθεση είναι κραυγαλέα και αποκαλυπτική: από τη μία πλευρά, η αρχαιολογική υπηρεσία προχώρησε με πρωτοφανή ταχύτητα στη λήψη απόφασης για τον λόφο Παπούρα στο...
Καλοκαιρινή ραστώνη
Κάθε καλοκαίρι επιστρέφει σαν μυστικό που το ξέρεις απ’ έξω κι όμως κάθε φορά σε ξαφνιάζει, γέρνει στον ώμο σου αθόρυβα, όπως το φως του...
Μια μέρα της φωτιάς…
«Θα ’ρθει μια μέρα της φωτιάς κι η πόλη θα κοιμάται και στα βαθιά σας όνειρα γυμνοί θα περπατάτε…» Πόσο επίκαιροι είναι οι στίχοι του...
ΔΕΝ ΕΧΩ ΧΡΟΝΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ
Της Εύας Καπελλάκη Κοντού… Ξυπνάω κάθε πρωί μ’ ένα «πρέπει» στο στόμα. Άγουρο, στεγνό, σαν στάχτη που μου κάθισε στο λαιμό πριν ακόμα ανοίξω τα...
Πού πάμε δίχως πυξίδα;
Η κοινωνία μας μοιάζει με καράβι που λύθηκε από το λιμάνι της ιστορίας και πλέει στα τυφλά, μέσα σε φουρτούνες απληστίας, εγωκεντρισμού και αλλοτρίωσης. Έχουμε...