Οι «αυτοδιοικητικοί λόρδοι» και οι φανατικοί αντί-οπαδοί

Από φανατικούς οπαδούς, ακούγεται ότι κάποιοι από την δημοτική αρχή φαίνεται να μετατρέπουν τους δημότες σε φανατικούς αντί-οπαδούς. Κόσμος συρρέει έξω από τα γραφεία με σκοπό να κάνει τα ραντεβού που οι ίδιοι οι αιρετοί επέτρεπαν και επικροτούσαν τόσα χρόνια για τα προβλήματα και τα αιτήματα τους.
Οι δημότες πλέον συναντούν κλειστές πόρτες, απαξίωση κι απομάκρυνση μετά από ώρα αναμονής και δεν είναι μεμονωμένες οι φορές όπως μας καταγγέλουν. Άκουσον άκουσον, αυτό συμβαίνει και με τους αιρετούς σύμφωνα με άλλες πηγές.

Ομως όταν φτάνει ένας δημότης (όχι ξένος στα κοινά του τόπου) να λέει «τι είμαι εγώ να καίω βενζίνες κάθε βδομάδα να έρχομαι και στο τέλος να μην με βάζουν και μέσα;» μάλλον κάπου το παιχνίδι χάνεται.

Γιατί όμως αυτή η ξαφνική διακοπή και η αυστηρή διάκριση των ραντεβού;

Όλοι γνωρίζουν πως μέχρι πρόσφατα η παρουσία των πολιτών σε συναντήσεις θεωρούνταν νόρμα, πλέον ο δημότης τίθεται σε καθεστώς αναμονής ή «διωγμού».
Υπάρχει συγκεκριμένο μοτίβο (από κάποιους αιρετούς, γιατί δεν είναι όλοι το ίδιο σίγουρα) το οποίο φαίνεται να σπάει σιγά σιγά και να έχουν πρόσβαση μόνο ορισμένοι, τη χρησιμότητα των όποιων ποιοι είμαστε εμείς να την κρίνουμε…;

Την έχουν κρίνει άλλοι πριν από εμάς άλλωστε…

Αυτή η αόριστη «διαχείριση» των συναντήσεων δεν εξασφαλίζει προσβασιμότητα, σεβασμό και αμεροληψία απέναντι σε όλους τους δημότες. Μάλιστα δημότες, που αυτή η τακτική τους απομακρύνει, τους αποκαλούν «αυτοδιοικητικούς λόρδους» και τονίζουν ότι οι ίδιοι οι αιρετοί αποστρέφονται την κοινωνία που τόσο πολύ θέλουν να τους αγκαλιάσει (προεκλογικά)…