Μοίρες https://www.booked.net
+17°C

Άνθρωποι και Τοπία της Μεσαράς - Στην παραλία της Τρυπητής με τον Χρήστο Λουπάκη

Μοιραστείτε αυτό το άρθρο:
Άνθρωποι και Τοπία της Μεσαράς - Στην παραλία της Τρυπητής με τον Χρήστο Λουπάκη

Της Εύας Καπελλάκη-Κοντού*

 

Στο νότιο τμήμα του νομού Ηρακλείου βρίσκεται η παραλία «Τρυπητή».Η παραλία «Τρυπητή» βρίσκεται στην έξοδο του ομώνυμου φαραγγιού. Μπορείτε να την προσεγγίσετε διασχίζοντας το φαράγγι ή από τη θάλασσα με σκάφος.

Η παραλία είναι στρωμένη με ψιλό βότσαλο και διαθέτει πεντακάθαρα νερά. Στη μια άκρη τηςυπάρχει ένα ακρωτήρι, με μικρές σπηλιές για εξερεύνηση, που παρέχει προστασία από τους δυτικούς ανέμους. Στην «Τρυπητή» θα βρείτε μερικά αρμυρίκια για φυσική σκιά καθώς και μια μικρή ταβέρνα για να απολαύσετε ένα χορταστικό γεύμα.

Το τοπίο είναι άγριας φυσικής ομορφιάς, για όποιον περιηγητή θέλει την περιπέτεια τούτος ο τόπος προσφέρεται. Για να φτάσεις ως την παραλία πρέπει να διασχίσεις ένα μικρό, φιδίσιο χωμάτινο δρόμο που σε κάθε στροφή σού κόβεται η ανάσα!

Άνθρωποι σε τροχόσπιτα στην παραλία πλάι στο κύμα απολαμβάνουν το τοπίο και τα καταγάλανα νερά του νότου αλλά κυρίως την ησυχία μακριά από την ηχορύπανση των αστικών κέντρων!

Μπορεί κανείς να απολαύσει γεύσεις κρητικής κουζίνας από την πάντα χαμογελαστή οικοδέσποινα του τόπου κα Γεωργία και τον κύριο Χρήστο ο οποίος μας δέχτηκε με χαμόγελο στην ταβέρνα του και το σπουδαιότερο θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τις εμπειρίες μισού περίπου αιώνα στην περιοχή!

Μιλάμε με τον κο Χρήστο Λουπάκη στην καταπληκτική παραλία της Τρυπητής, στο Νότο του Ηρακλείου…

Πότε ήρθατε στην παραλία της Τρυπητής;

-Εγώ πρωτοήρθα το 1967 κι εδώ δεν υπήρχε τίποτα, δεν υπήρχε δέντρο απολύτως τίποτα, μόνο σφάκες (πικροδάφνες) και λυγαριές εδώ ήταν άγριος τόπος. Οι παλαιότεροι από εμένα έλεγαν ότι ο τόπος εδώ φάνταζε!

Και πώς ήρθατεεδώ;

-Με τα πόδια γιατί δεν περνούσε αμάξι..

Και πώς αποφασίσατε να ’ρθείτε εδώ σ’ αυτόν τον άγριο τόπο που όπως λέτε κι εσείς, «φάνταζε»;

- Σ’ αυτόν εδώ τον τόπο ήτονε ο πεθερός μου, ο οποίος καλλιεργούσε τα χωράφια γιατί ήταν δικά του και είχε κι ένα σπιτάκι με μεσοδόκια και λεπίδα στην οροφή. Φτώχια τότε…Όταν ήρθα εγώ ήταν μισογκρεμισμένο και εκείνος μου έδειξε τον τόπο εδώ… Ερώτησα τον πεθερό μου πώς ερχόταν εδώ;Κι εκείνος μου απάντησε πως ερχόταν με το μπεγίρι. Από πάνω όργωναν κι έσπερναν τα χωράφια με σιτηράκι εδώ που βρισκόμαστε τώρα. Εκείνος είχε βάλει κήπους, είχε ανοίξει 2,3 πηγάδια για να βρει νερό να τα ποτίζει.

Πιο μέσα ήταν κι ένα πηγάδι το οποίο είχε νερό και το νερό το ‘βγαζε με γεράνι. Δηλαδή ήταν ένα ξύλο 5 μέτρων κι είχε μια διχάλα και στη μέση του πήγαινε ένα σίδερο κι έσερνε το σχοινί κι είχε ένα κουβά στην άκρη και το κατέβαζε στο νερό και από την άλλη μεριά, που ήταν περίπου ένα μέτρο το πιο κοντινό σημείο, είχε μια πέτρα και κατέβαζε τον κουβά και τον έβγαζε και άφηνε το σχοινί επάνω και το ‘βγανε η πέτρα ως αντίβαρο, επάνω αμοναχό του, για να μην κουραστούν τα χέρια του και τό ‘ριχνε στο καταποτάκι. Είχε μια στέρνα εδώ και πότιζε. Αυτά συζητήσαμε όταν βρεθήκαμε εδώ το μακρινό 1967!

Επίσης, πρέπει να σας πω ότι όταν πρωτοήρθα εδώ στην Τρυπητή μου λέγανε οι χωριανοί ότι ο τόπος ήταν τόσο έρημος κι είχε μόνο πολλούς «δαίμονες». Μου έλεγαν λοιπόν, οι χωριανοί ότι θα μ’ έπαιρναν οι δαίμονες καταπώς τους εννοούσαν εκείνη την εποχή! Και τους απαντούσε ο πεθερός μου: «εγώ έχω κάνει σύμβαση με τους διαβόλους και δεν με παίρνουν»!

Μετά λοιπόν από αυτές τις αφηγήσεις κάπως φοβιστικές, τι κάνατε;

-Ερχόμασταν κανονικά εδώ, καλλιεργούσαμε τα χωράφια, δεν ήταν δυνατόν να τα εγκαταλείψουμε, το 1979!Δυστυχώς τον σκότωσαν σε αυτό το μέρος, τον πεθερό μου.

Γιατί έγινε αυτό;

-Υποθέτουμε γιατί διεκδικούσαν τα χωράφια κάποιοι άλλοι. Φανταστείτε ότι από τότε δεν βρήκαμε ποιος ήταν ο πραγματικός λόγος για τον οποίον του αφαίρεσαν άδικα τη ζωή!

Είπατε ότι μόνο με τα μουλάρια υπήρχε πρόσβαση σε τούτο τον άγριο τόπο, πότε φτιάχτηκε ο δρόμος;

-Το 1980 ή λίγο μετά ήρθε ο πρώτος δρόμος από το Κρότο και ήρθαμε τότε με το αμάξι και μέναμε εδώ καμιάδεκαπενταριά, είκοσι μέρες ή ένα μήνα το καλοκαίρι, δεν υπήρχε καθόλου κόσμος.Μετά ο κόσμος αγάπησε την ομορφιά της Τρυπητής, μεγάλο λιμάνι, 800 μέτρα περίπου μάκρος και 100 μέτρα φάρδος περίπουκι άρχισε ο κόσμος και κατέβαινε.

Τότε έκανα μια ταβέρνα στο παλιό σπίτι του πεθερού μου, το οποίο ήταν εδώ δίπλα που ήταν αγροικία στην οποία φύλασσε τα σπαρμένα τουόταν έφευγε από δω και μετά τα πήγαινε στο αλώνι και τα αλώνευε.

Λοιπόν όταν κατέβηκε ο δρόμος κατεβήκαμε εδώ και κάναμε ένα μήνα περίπου και φεύγαμε. Ο τόπος ήταν τόσο άγριος που δεν φαντάζεσαι, μόνο πικροδάφνες και λυγαριές τεράστιες! Και τότε εγώ πήγα στον Κρότο κι έκοψα αλμυρίκια -λουμάκους- καινούργια κλαδιά δηλαδή και φύτευα κάθε χρόνο 5,6,…10 και τελικά όλα τα αλμυρίκια που βλέπετε εδώ στην παραλία τα έχω φυτέψει εγώ. Φυσικά φύτεψαν κι άλλοιαργότερα.

Στην πεζούλα από πάνω που έχουν τα τροχόσπιτα εκεί είχαν ρίξει λεπίδα όπου φτιάξανε την πεζούλα και άνοιξα μια τρύπα με τον λοστό και μια γυναίκα έφερνε το χώμα και φύτευα το αλμυρίκι, για να προοδεύσει γρήγορα και να μεγαλώσει ο λούμακας, το τυλίγαμε με μαύρο νάιλον!

Γιατί το κάνατε αυτό;

-Γιατί ο ήλιος δεν έπαιρνε τους χυμούς από τον φλοιό. Τόση ζέστη ανάπτυσσε το μαύρο νάιλον, το πότιζα μέρα παρά μέρα και στις 12 ημέρες έβγαζε βλαστούς. Το νάιλον βέβαια φούσκωνε και το άνοιγα σιγά - σιγά και το αφαιρούσαμε στο τέλος γιατί οι βλαστοί μεγάλωναν και βλέπεις αυτό που υπάρχει τώρα.

Τα αλμυρίκια και αυτό το τεράστιο «δάσος» που βλέπεις εδώ, το έχω φυτέψει εγώ. Είχα φυτέψει περίπου 70 δέντρα αλλά μια νύχτα κάποιοι ήρθαν τα ψέκασαν κι έμειναν μόνο τρία, ίσως από αντιζηλία.

Όμως δεν παραιτήθηκα και φύτεψα καινούργια δέντρα. Όλα ετούτα το 1981.

Επιστρέψαμε εδώ το 1993 και καταφέραμε με την βοήθεια του αρχιτέκτονα Λεβεντάκη από το Ηράκλειο και καταθέσαμε τα έγγραφα, τα συμβόλαια και βγάλαμε την άδεια κτισμάτων και ταβέρνας, με ταμειακή και βιβλία εσόδων – εξόδων, τιμολόγια, τα πάντα. Έτσιβρισκόμαστε εδώ έχοντας μπροστά μας το «περιβόητο δάσος» που θαυμάζουν όλοι οι επισκέπτες της Τρυπητής.

Έχουμε την μεγάλη ευχαρίστηση να βλέπουμε να έρχονται οι ανθρώποι και να βάζουν τις σκηνές τους κάτω από την σκιά των δέντρων.

Τώρα δυστυχώς τα τελευταία χρόνια δεν έρχονται πολλοί, λόγω οικονομικής δυσχέρειας.

Πώς γίνεται να υπάρχουν και να βλέπουμε στην παραλία τόσα πολλά τροχόσπιτα;

- Στην αρχή κατέβηκαν 1,2 μετά από το 1990, κατέβηκαν 5,6…το 2010 κατεβήκανε πιο πολλοί με τροχόσπιτα και «πήραν τον τόπο τους», όπως έλεγαν.

Ήρθαν εδώ επιτροπές απ’όλη την Κρήτη και τοπογραφήσανε τον αιγιαλό. Τα πράγματα είναι αφημένα στο έλεος του Θεού!

 

Σε ποιο Δήμο ανήκει η Τρυπητή;

- Στο Δήμο Γόρτυνας, στην Δημοτική Ενότητα Κόφινα στο Μονοφάτσι ανήκει.Περάσαμε πολύ καλά εδώ και ψαρεύαμε πολλές φορές.

Εδώ έχουν έρθει επώνυμοι;

- Ναι, ο Κωνσταντίνος Καζάκος, ο αείμνηστος μεγάλος μουσικός και πρώην υπουργός παιδείας Θάνος Μικρούτσικος, ο δημοσιογράφος Μάκης Τριανταφυλλόπουλος. Όταν δε, του είπαμε «Μάκη εσύ είσαι;» εκείνος το αρνήθηκε προφασιζόμενος ότι έμοιαζε πολύ αλλά δεν ήταν! Ο Κώστας Παπαγεωργίου, έκανε ρεπορτάζ- έρευνα λόγω αυθαιρέτων… και στο τέλος απελπίστηκε από την τόση γραφειοκρατία, παρέδωσε την έρευνα στον εισαγγελέα και άκουσα στην τηλεόραση να λέει, ας το προχωρήσει ο αρμόδιος εισαγγελέας!

Ήρθαν επίσης σπηλαιολόγοι κι εγώ μάλιστα τους συνόδεψα με την βάρκα μου για να πάνε στο μέρος όπου ήθελαν να καταγράψουν για τις μελέτες τους!

Κάθε καλοκαίρι κάναμε εδώ στην παραλία πάρτι, δηλαδή οι νέοι ήθελαν να κάνουνκάτι σαν αποχαιρετισμό του καλοκαιριού, παίρναμε άδεια κι όλα καλά. Όμως φέτος αποφάσισαν οι αρμόδιες αρχές να μην κάνουμε πάρτι, γιατί είναι αρχαιολογικός χώρος και δεν επιτρέπεται.

Είναι αλήθεια ότι βρέθηκε μια σπηλιά μεγάλης σπουδαιότητας;

- Από την σπηλιά αυτή πήρε το όνομα «Τρυπητή».

Ναι, αλλά εγώ μιλάω για ένα εύρημα πριν 10 χρόνια απ’ όπου έτρεχε νερό… υπήρχε λίμνη.

- Το νερό κατέβαινε από την μεριά το δρόμου και πήγαινε από κάτω και το λέγανε στην «Πληγιά» και είχε ψάρια και με το να χαλάσουν τα χωράφια την πετρώσανε. Με τον αιγιαλό φυσικά να έχει καταγραφεί ως αρχαιολογικός χώρος.

Υπήρχε όμως αυτή η λίμνη; Την έχουν καταγράψει οι αρμόδιοι;

- Όχι, αυτή την έχουν καταγράψει με τον δορυφόρο.

Μπορείτε να μας αφηγηθείτε ιστορίες ανθρώπων που επισκέφτηκαν όλα αυτά τα χρόνια την Τρυπητή και μίλησαν μαζί σας;

- Εδώ συναντιόντουσαν βοσκοί παλιότερα όπως άλλωστε ήρθε και ο πεθερός μου, ο οποίος έκανε το εστιατόριο στο Ασήμι κι ερχόταν εδώ την Δευτέρα και μάζευε τα κηπευτικά του και τα πήγαινε στο εστιατόριό του με το άλογο. Ήταν πολλοί κτηνοτρόφοι.. οικογενειακή υπόθεση!!

Εδώ ήρθαν και άνθρωποι του πολιτικού κόσμου του τόπου;

-Βέβαια, πάρα πολλοί και τους φιλοξενήσαμε εδώ!

Ποιες ήταν οι εντυπώσεις τους και τα σχόλια τους;

-Αυτό που μου έλεγαν ήταν ότι γιατί αυτός ο όμορφος τόπος να έχει αφεθεί στο έλεος του Θεού από την Πολιτεία! Τότε τους ρώτησα γιατί δεν έκαναν ένα δρόμο της προκοπής για να φτάνουν οι επισκέπτες μ’ ευκολία;

Εσείς, μέχρι πότε θα μείνετε εδώ;

-Μέχρι να μπορώ, τον έχω αγαπήσει αυτό τον τόπο και έχω πονέσει όλα αυτά τα χρόνια για να κρατήσω την ταβέρνα και να εξυπηρετώ τον κόσμο που έρχεται. Σαρανταπέντε χρόνια κάνω την ταβέρνα και της έχω δώσει το όνομα του αδικοχαμένου πεθερού μου «Μαθιός», γιατί εδώ μας σκότωσαν άγνωστοι, τον πεθερό μου και τον πήρα εγώ με το καΐκι όταν τον βρήκα,στις 19 Αυγούστου του 1979!

 

Ιστορίες ανθρώπων σε τόπους μοναχικούς, αυθεντικούς, όμορφους. Όμορφος τόπος τούτος, ο δικός μας και μείς τι κάνουμε για να τον αναδείξουμε; Οι αρχές ενδιαφέρονται άραγε ή δεν ξέρουν ούτε πού βρίσκεται;

Μήπως ν’ αρχίσουμε όλοι μαζί να προβάλουμε τα τοπία αλλά και τους ανθρώπους, να φωτίζουμε τις άγνωστες πτυχές και να προχωρήσουμε προς το φως;

Δύσκολοι οι καιροί μας, κακότραχαλα τα μονοπάτια του πολιτισμού, όμως αν υπάρχει θέληση, υπομονή και αγάπη για τον τόπο που μας γέννησε τότε όλα γίνονται πιο εύκολα, ακόμα κι εκείνα τα κακοτράχαλα δύσβατα μονοπάτια γίνονται λεωφόροι που οδηγούν στο ξέφωτο!

 

_______________

* Εκπαιδευτικός, αρθρογράφος και ραδιοφωνική παραγωγός

 

 

Φωτογραφικό υλικό

Ακολουθήστε το AntilalosPress στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

λαμπρακη οε πομποδακησ ΣΗΦΑΚΗΣ ΟΠΤΙΚΑ

Περισσότερα

Σχετικά Άρθρα

Γιατί χρησιμοποιούμε cookies

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies ώστε, να σας προσφέρουμε μία μοναδική εμπειρία πλοήγησης.Με την πρόσβαση σας σε αυτόν, συναινείτε στη χρήση cookies. Για περισσότερες πληροφορίες, ανατρέξτε στους Όρους Χρήσης, και στην Πολιτική Cookies του AntilalosPress.gr.